กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 ถึงหมู่บ้านเฉิน พบเฉินหย่วนถิง
เกือบจะในช่วงเวลาเดียวกับที่ลู่จิ่วหยางจากตำบลเหลียงเหวินไป
ที่ทางเข้าตำบลเหลียงเหวิน ผู้คนสิบกว่าคนวิ่งโซซัดโซเซออกมา
ทุกคนใบหน้าซีดเผือด เต็มไปด้วยความหวาดกลัวจากการรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด
ไม่มีใครกล้าหยุด
พวกเขาวิ่งรวดเดียวสองถึงสามกิโลเมตร จนกระทั่งตำบลเหลียงเหวินหายไปจากสายตาโดยสิ้นเชิง ถึงได้เริ่มชะลอความเร็วลง
“นี่……ที่นี่น่าจะปลอดภัยแล้วใช่ไหม?”
ผู้กำกับเหวินจับเข่าตัวเอง หอบหายใจอย่างแรง เหงื่อไหลจากหน้าผากเข้าตาแต่ก็ไม่สนใจจะเช็ด
เขาเงยหน้าหรี่ตามองดวงอาทิตย์บนหัว แสงที่ร้อนแรงนั้นส่องลงมาบนร่างกาย ในที่สุดทุกคนก็มีความรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาบ้างเล็กน้อย
ตลอดทั้งคืน