กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 อาจารย์ของเซี่ยหยาง
“คนเป็นอย่าเข้าใกล้ แขกผู้ตายกลับถิ่นฐาน…”
นอกจากคำพูดต่ำทึบนั้นแล้ว ยังมีเสียงกระดิ่งดังขึ้นอีกระลอก
“กริ๊ง… กริ๊ง… กริ๊ง…”
มาพร้อมเสียงกระดิ่ง คือเสียงฝีเท้าหนักอึ้งและแข็งทื่อ
ตุ้บ… ตุ้บ… ตุ้บ…
ทีละครั้ง ทีละครั้ง ราวกับมีใครกำลังกระโดด
ห้องโถงทั้งห้องจมลงในความเงียบเย็นเยียบราวความตาย
ทุกคนจ้องไปที่ประตูสองบานที่เข้าสู่ห้องโถง หัวใจก็พลันขึ้นไปติดคอหอยพร้อมกัน
กลางดึกดื่นเช่นนี้ กลับได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเช่นนี้