กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 324 กลิ่นคาวเลือดที่หายไป
“ใช่ เลือด”
ลู่จิ่วหยางพยักหน้าอย่างสงบนิ่ง
“ตอนที่เราเดินข้ามเข้าเมืองเล็กเมื่อครู่ ผมก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล”
“ไอ้ที่เรียกว่าน้ำฝนบนพื้นนั่น ให้สัมผัสออกมาเหนียว ๆ เบา ๆ”
“แล้วก็เจ้าของโฮมสเตย์กับเด็กผู้หญิงคนนั้นเมื่อครู่”
“ดูแล้วไม่ต่างจากคนธรรมดา”
“แต่ตามตัวพวกเขา ไม่มีกลิ่นอายของคนเป็น”
ลู่จิ่วหยางมองหลินเสวี่ยเอ๋อร์ แล้วเอ่ยเสียงหนักทีละคำ
ดวงตาหลินเสวี่ยเอ๋อร์สั่นไหว