กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 6 ศพ (ภาคต้อนศพ)
ในคืนที่ลู่จิ่วหยางจากไปจากห้องใต้ดินนั้น
เซียงหยวน ตำบลเหลียงเหวิน
ฝนฤดูใบไม้ร่วงที่มาโดยไม่ทันตั้งตัวปกคลุมทั้งเมืองเล็ก
ชายหนุ่มหญิงสาวสองคนห่อตัวด้วยเสื้อคลุมบาง ๆ วิ่งอย่างทุลักทุเลอยู่บนถนนหินแผ่นเขียว
น้ำฝนชะเครื่องสำอางที่แต่งอย่างประณีตของหญิงสาวจนเลอะ ส่วนรองเท้าผ้าใบราคาแพงของชายหนุ่มก็เปื้อนโคลนเต็มไปหมด
“ก็เพราะนาย! ดื้อจะมาเมืองเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้จักนี่ให้ได้ หาอะไรที่ไหนไม่รู้ที่มันเป็นธรรมชาติเดิม ๆ!”
หญิงสาววิ่งไปด่าไป เสียงแหลมขึ้นท่ามกลางสายฝน
“ไม่มีที่เที่ยว ไม่มีร้านอาหาร รถยังยางแตก! ตอนนี้ยังไม่มีที่พักอีก!”
“ออกจากบ้านไม่ดูอากาศก็แล้วไป ยังไม่เอาร่มมาอีก?”