กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 กล้า หรือไม่กล้า?
ลู่จิ่วหยางก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าถงลิ่งจะมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้
เขายิ้มเจื่อนออกมา
“ศิษย์น้อง ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง?”
“ตอนที่นายรู้ว่าฉันกลับชาติมาเกิด ปฏิกิริยายังไม่ตกใจขนาดนี้เลยไม่ใช่เหรอ?”
ถงลิ่งต้องใช้เวลาตั้งสตินานมาก กว่าจะพอทำใจให้สงบลงได้
แต่สีหน้าของเขาก็ยังคงตกตะลึงอย่างยิ่ง!
“แต่ว่า... แต่ว่าศิษย์พี่!”
“เมื่อกี้เจ้าสำนัก... อาจารย์เพิ่งบอกฉันว่า ปรมาจารย์รุ่นแรกก่อตั้งเหมาซานขึ้นมาก็เพราะรูปปั้นนี้นะ”
“แต่ศิษย์พี่ไม่ใช่... ลูกศิษย์รุ่นใดรุ่นหนึ่งกลับชาติมาเกิดหรอกเหรอ?”