กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 รากษสหยินปรากฏ
“ลู่...ลู่...ท่านนักพรตลู่ ช่วย...ช่วย...ช่วยผมด้วย”
ซือหงเอ่ยปากด้วยเสียงสั่นเครือ
เขาไม่กล้าหันกลับไป
กลัวเหลือเกินว่าหากหันไป จะได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่เกินกว่าที่จิตใจจะรับไหว
สิ่งที่ยังไม่รู้ต่างหากคือสิ่งที่ทำให้หวาดกลัวที่สุด
เขาไม่เคยได้ยินจากปากลู่จิ่วหยางหรือถงลิ่งว่าสิ่งชั่วร้ายที่ทำให้ลูกศิษย์เหมาซานสองคนถูกของเข้านั้นมีรูปร่างหน้าตาอย่างไร
ดังนั้นหน้าตาของสิ่งชั่วร้ายจึงขึ้นอยู่กับจินตนาการของเขาเองทั้งสิ้น
ในจินตนาการของซือหง สิ่งชั่วร้ายนี้มีหน้าตาน่าขยะแขยงถึงขีดสุด คนธรรมดาแค่มองแวบเดียวก็อาจตกใจตายได้!
“ท่าน...ท่านนักพรต!”