กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ท่าน...ท่านบรรพาจารย์?
“เอ๊ะ?!”
ซือหงลนลานย่อตัวลง เก็บกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา สีหน้าออกจะวางไม่ลง
เขาไอเบา ๆ ครั้งหนึ่ง ทำทีข่มอารมณ์ให้สงบ
“นี่...นี่จะนับว่าผมทำพังได้ยังไงกัน!”
เขาค่อย ๆ จัดกระดาษแผ่นนั้นให้ตรงกับสันหนังสือไปพลาง หาคำแก้ตัวไปพลาง
“ชัดเจนว่าเพราะกระดาษเก่ามากจนเปราะบาง จึงหลุดลอกออกมาเองตามธรรมชาติ!”
“เดือนหน้า...เดือนหน้าผมจะจ้างคนมาซ่อมและติดให้เรียบร้อย!”
ถงลิ่งทำสีหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ ให้ความร่วมมือพยักหน้าเป็นอย่างดี
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้...”