กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 รากษสหยิน
ราตรีสงัด
ศิษย์เหมาซานส่วนใหญ่หลับไปนานแล้ว
มีเพียงศิษย์เข้าเวรไม่กี่คนที่ลาดตระเวนรอบเขา
แน่นอนว่า “รอบเขา” ตรงนี้ไม่ได้หมายถึงรอบเหมาซานทั้งลูก แต่หมายถึงบริเวณที่มีสิ่งปลูกสร้างของเหมาซานเท่านั้น
“ได้ยินหรือยัง? ถงลิ่งกลับมาแล้วนะ!”
ศิษย์สองคน ร่างสูงคนหนึ่งร่างเตี้ยคนหนึ่ง ถือไฟฉายเดินไปพลางคุยไปพลาง
“ไม่ใช่แค่ได้ยิน ผมเห็นกับตาว่าเจ้าสำนักเดินอยู่กับถงลิ่งกับอี๋เหวิน แถมยังมีคนแปลกหน้าหลายคนเดินตามข้าง ๆ”
“หา? ถงลิ่งฝึกประสบการณ์เสร็จแล้วหรือ? เขาเพิ่งลงเขามาไม่ใช่หรือ… ราว ๆ หนึ่งเดือนเองมั้ง?”
“ใครจะรู้ล่ะ? อาจมีเรื่องด่วนอะไรก็ได้”