กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271 ผมก็เป็นลูกศิษย์เหมาซาน
“ศิษย์พี่ อีกนิดข้างหน้าก็เป็นประตูใหญ่ของเหมาซานแล้ว!”
ถงลิ่งแนะนำให้ลู่จิ่วหยางฟังด้วยสีหน้าตื่นเต้น
ตั้งแต่กลางเขาขึ้นไป หากอยากขึ้นเหมาซานก็มีเพียงทางบันไดทางเดียว
รถขึ้นไปไม่ได้แน่นอน
ดังนั้นทุกคนจึงเดินเท้า
ยิ่งพวกเขาเข้าใกล้เหมาซานมากขึ้นเท่าไร
รอยยิ้มบนใบหน้าถงลิ่งก็ยิ่งมากขึ้น และยิ่งพูดคุยกับลู่จิ่วหยางมากขึ้นเรื่อย ๆ
“อาจารย์อา ทำไมผมรู้สึกว่าตอนนี้คุณอารมณ์ดีมากเลย?”
เหลียงถูเฉียงได้รับอิทธิพลจากความเบิกบานของถงลิ่ง ใบหน้าจึงเผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว