กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 ทำให้เธอเป็นที่พึ่งของตัวเอง
“มีผีเป็นที่พึ่งแล้วกร่างมากใช่ไหม”
ลู่จิ่วหยางคว้าคอเสื้อเฉียนเส้าหรงพลางเอ่ยถามด้วยเสียงแผ่วเบา
ทั้งที่สีหน้าเรียบเฉย ทว่าเฉียนเส้าหรงกลับสัมผัสได้ถึงเจตนาสังหารจาง ๆ จากแววตาอันเย็นเยียบของลู่จิ่วหยาง
เฉียนเส้าหรงตกใจกลัวจนพูดออกมาเป็นประโยคแทบไม่รอด
“ปรม… ปรม… ปรมาจารย์!”
“ผมรู้… รู้สึกผิดจริง ๆ แล้ว!”
“ผมขะ… ขอ สาบาน!”
“ต่อไปผมจะไม่เข้าใกล้หลินเสวี่ยเอ๋อร์ในระยะสิบเมตรอีกแล้วจริง ๆ…”
เมื่อเห็นสายตาของลู่จิ่วหยางยังคงเย็นชาอย่างยิ่ง เฉียนเส้าหรงจึงรีบเปลี่ยนคำพูดทันที!