กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ภูเขาเป็นโลง ถนนเป็นแท่นบูชา ที่โปรยปรายทั่วฟ้านี้ไม่ใช่แสงแดด แต่เป็นกระดาษเงินกระดาษทอง!
บนท้องฟ้าดวงตะวันส่องสว่างจ้า แสงตะวันสาดตรงลงมาบนตัวลู่จิ่วหยางกับคนอื่น ๆ
แต่กลับไม่ทำให้ลู่จิ่วหยางรู้สึกอบอุ่นแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น ยังทำให้เขารู้สึกหนาวเย็นอย่างประหลาดยิ่ง
ราวกับในถังมีน้ำเดือดที่ยังมีไอร้อนลอยอยู่ แต่พอเอื้อมมือไปสัมผัสกลับเหมือนแตะก้อนน้ำแข็ง ช่างประหลาด
ทันใดนั้น
ลมภูเขาก็พัดกระโชกมาอย่างไม่มีวี่แวว
นอกจากลู่จิ่วหยางแล้ว คนอื่น ๆ ต่างสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว และกอดแขนตัวเองไว้แน่นตามสัญชาตญาณ
“ซี๊ด… ลมอะไรกัน ทำไมหนาวยะเยือกขนาดนี้?”
ฉินโม่สูดลมหายใจเย็นเข้าไป พึมพำเบา ๆ