กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 คุณอาคนก่อนก็พูดแบบนี้
ประตูรถเปิดออก
กลิ่นหนึ่งที่ผสมระหว่างสนิมเหล็ก กลิ่นอับ และกลิ่นเน่าเปื่อยบางอย่างที่บรรยายไม่ถูก ปะทะเข้าที่ใบหน้า
เสี่ยวจงขมวดคิ้ว แต่ก็ยังก้าวขึ้นไปบนรถ
เขาไม่ได้ถามคำถามคนขับก่อน
แต่กลับมองเข้าไปภายในรถเมล์ตามสัญชาตญาณ
คนไม่เยอะ
แค่สิบสองคน
เสี่ยวจงกวาดตาแวบเดียวก็จำใบหน้าทุกคนได้คร่าว ๆ
คนพวกนั้นบ้างก็พิงขอบหน้าต่างมองออกไปนอกหน้าต่าง บ้างก็หลับตาพักผ่อน