กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ความทรงจำก่อนตาย
“พ่อ?”
ลู่จิ่วหยางชะงัก
พ่อของข่งเหลียน... นั่นก็คือข่งเฉิงเหวิน อธิการบดีมหาวิทยาลัยซ่างจิงไม่ใช่หรือ?
แล้วที่จางเวยพูดเมื่อครู่หมายความว่าอะไร?
ทุกคนมองตามสายตาของข่งเหลียนและทิศทางที่จางเวยเคลื่อนไป
ก็เห็นว่าที่มุมหนึ่งของอาคารไม่ไกลนัก มีชายใส่แว่นกรอบเหลี่ยมดูราวห้าสิบกว่าปียืนตัวแข็งอยู่กับที่ด้วยสีหน้าหวาดกลัวสุดขีด
เมื่อเผชิญหน้ากับจางเวยที่พุ่งมาอย่างรวดเร็ว ชายคนนั้นรีบร้อนลนลานถอยหลัง
แต่ขาทั้งสองข้างที่สั่นเทาของเขาไม่ยอมเชื่อฟังเลย
ถอยไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ทรุดลงกับพื้นทันที!