กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ความจริงใกล้เข้ามา
ลู่จิ่วหยางชะงัก
“กลิ่นอะไร?”
ครั้งก่อนหลังหลินเสวี่ยเอ๋อร์บอกว่าเธอได้กลิ่นชนิดหนึ่งที่พิเศษจากตัวผีหญิง
ลู่จิ่วหยางก็จดจำเรื่องนี้ไว้ในใจอย่างแน่นหนา
“เพราะกายาสลายแล้ว ปราณของมันย่อมเกาะติดดวงจิต”
“ศพเปื้อนความเน่าเหม็น ผีก็ย่อมมีกลิ่นคาวขุ่น กายแช่โลหิตอาฆาต ดวงจิตก็ย่อมมีกลิ่นคาวอำมหิต ศพเย็นแช่น้ำ ก็ย่อมมีกลิ่นอับชื้นโชย ศพเกรียมถูกไฟ พลังหยินก็ย่อมมีกลิ่นไหม้”
นี่คือคำที่บันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่งของเหมาซาน
พูดง่าย ๆ ก็คือ
ศพเปื้อนกลิ่นอะไร ผีก็จะมีกลิ่นอย่างนั้น