กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 คุณเป็นนักพรตเหมาซานหรือ?
“ฟู่……ฟู่……ฟู่……”
เด็กหนุ่มอายุราว 12-13 ปีลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มายังทางออกสถานีรถไฟความเร็วสูงซ่างจิง
เหงื่อไหลหยดลงจากหน้าผากไม่ขาดสาย แต่เด็กหนุ่มกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย
กลับกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น
อึกทึกครึกโครม รุ่งเรือง
ตึกสูงเรียงราย
อาคารสูงบางแห่งต้องเงยหน้าจนคอเมื่อยล้าจึงจะมองเห็นได้จนสุดสายตา
ถนนไม่ไกลออกไป รถยนต์นับไม่ถ้วนแล่นผ่านไปมาอย่างรวดเร็วทิ้งหางไฟท้ายไว้
ในสายตาของเด็กหนุ่มหลอมรวมกันเป็นลำแสงหลายสาย