กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ฉายาจิ่วหยาง แซ่ลู่
ซือหงยืนนิ่งอยู่กับที่อยู่นาน สีหน้าบนใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง
“ทำไมมันช่างบังเอิญเช่นนี้?”
ราวกับยังไม่ค่อยเชื่อ ซือหงยกมือหยิบบันทึกประวัติขึ้นมาอีกครั้งแล้วมองดูแวบหนึ่ง
หน้ากระดาษเต็มไปด้วยตัวอักษร แต่สายตาของเขากลับจับจ้องอยู่ที่บางบรรทัดอย่างแน่นิ่ง
“ปลายฤดูใบไม้ร่วง สุสานโบราณแห่งหนึ่งถล่ม ในยามค่ำได้ยินเสียงโลหะและเหล็ก”
“ชาวบ้านเห็นเงาผีดิบเหินฟ้ากระโจนอยู่ใต้แสงจันทร์ ที่ใดที่มันผ่านไป ปศุสัตว์ล้วนเหี่ยวแห้ง พืชพรรณล้วนเน่าเปื่อย”
“เจ้าสำนักเหมาซานรุ่นที่ 72 หลี่เจี้ยนหมิงได้ยินเรื่องนี้ จึงส่งศิษย์คนสุดท้ายไปกำจัดมัน”
“ลูกศิษย์ผู้นั้นอายุ 22 ปี ฉายาจิ่วหยาง”
“แซ่ว่า ลู่”