กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 หอพักหญิงอาคารสี่
ร่างกายทั้งร่างของลู่จิ่วหยางแข็งเป็นหิน
ในหัวว่างเปล่าไปในชั่วพริบตา!
ฉันอยู่ที่ไหน?
ฉันเป็นใคร?
ฉันกำลังทำอะไรอยู่??
“บุญคุณอันใหญ่หลวงของเพื่อนลู่ พรุ่งนี้ฉันเลี้ยงข้าวเอง!”
“รถนายเอาไปขับเลย!”
“บายบาย!”
ในระหว่างที่ลู่จิ่วหยางกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เงาร่างของหลินเสวี่ยเอ๋อร์ก็หายวับไปจากสายตาเขาเร็วราวกับหนูตัวหนึ่ง