กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 กราบอาจารย์ เข้าเรียน
“อาจารย์ ผม… ผมหิวข้าวเหลือเกิน…”
เหลียงถูเฉียงสีหน้าหม่นหมอง แก้มตอบลงเล็กน้อย
ฝีเท้าอ่อนยวบยิ่งกว่าชายที่ไปปักหลักในไนต์คลับมาทั้งสัปดาห์
ลู่จิ่วหยางอยู่ข้างหน้า ส่วนเขาก็ก้าวตามลู่จิ่วหยางไปอย่างเชื่องช้า
ในที่สุด
เหลียงถูเฉียงค้อมเข่าลง ใช้สองมือยันพื้น หายใจหอบหนัก
“ไม่ไหวแล้ว อาจารย์”
“ผม… ผมเดินต่อไม่ไหวแล้วจริง ๆ…”
ลู่จิ่วหยางไม่หันกลับมา หากก้าวต่อไปข้างหน้า