กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 เดินหน้าอย่าหันกลับ ที่นั่นมีแสง (2)
เสียงของลู่จิ่วหยางดังก้องกังวานไปทั่วลานกว้างอันเวิ้งว้างด้านนอกโรงพยาบาลประชาชน
ทุกถ้อยคำเปรียบเสมือนเสียงระฆังก้อง ตอกย้ำลงกลางใจของทุกคนอย่างหนักหน่วง
จากนั้น
เขาก็หลับตาทั้งสองข้างลง ค่อย ๆ ก้มหน้า
สองมือประสานกันตรงหน้าอกเป็นมุทราโบราณอันซับซ้อน นิ่งสงัดราวกับรูปปั้น
กาลเวลาคล้ายจะหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนี้
หลินฉี่หมิงกับหลินเสวี่ยเอ๋อร์ยืนกลั้นหายใจนิ่งเงียบ
เจ้าหน้าที่ตำรวจรอบด้านต่างสงบเงียบไร้สรรพเสียง
แม้กระทั่งผอ.จ้าวที่ตอนแรกไม่เชื่อเรื่องการมีอยู่ของดวงจิตผีมากที่สุด ยามนี้ก็ยังจับจ้องมองอยู่อย่างเงียบงัน