กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 ราตรีสวัสดิ์ ฝันดี
“ฆ่าคน??”
ทหารชะงักไปไม่กี่วินาที ก็ได้สติกลับมา
จากนั้นเขาเบิกตากว้าง รีบรั้งลู่จิ่วหยางไว้อย่างระมัดระวัง
“นายบ้าไปแล้วหรือ?? เมื่อกี้ฉันบอกไปแล้วว่าที่นี่มีทหารซากุระสามพันคน แถมยังมีอาวุธปืนอีกนับไม่ถ้วน”
“นายคนเดียวจะไปฆ่าใคร? นี่มันไม่ใช่การไปตายเปล่าหรือ?”
ลู่จิ่วหยางส่ายหน้า ไม่ได้อธิบายอะไร
“ใช่แล้ว นายฟังภาษาซากุระออกบ้างใช่ไหม?”
แม้จะไม่รู้ว่าลู่จิ่วหยางคิดอะไรอยู่ แต่ทหารคนนั้นก็พยักหน้า
“เข้าใจนิดหน่อย”