กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ผอ.เฉินหยั่งเชิง
มองกุญแจมือสีเงินที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนมือ
เฉินเจี้ยนชวนยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกดึงให้เดินไป
“อะไร…คดีฆาตกรรมอะไรกัน? พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาจับผม?!”
“ปล่อย…ปล่อยผมไป!!”
เฉินเจี้ยนชวนตะโกนเสียงดัง
แต่ความลนลานในน้ำเสียงนั้น ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุได้ยินชัดเจน
ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอเฉินเจี้ยนชวนได้ยินคำว่าคดีฆาตกรรมหลายคดีนั้น ในใจก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมาทันที!
เขาก็คิดถึงคนพวกนั้นที่ตายอย่างผิดปกติในโรงพยาบาลขึ้นมาทันที
“อย่าพูดมาก! คดีอะไรนายก็รู้อยู่แก่ใจ”