กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 เรียกดวงจิต
“ห้องเก็บศพอย่างนั้นเหรอ…”
ลู่จิ่วหยางลูบคางเบา ๆ จากนั้นจึงหันหลังเดินจากไป
ก่อนหน้านี้ตอนที่เห็นผ้าผืนนั้น เขาก็เข้าใจได้ในชั่วพริบตาทันทีว่าบนรถเข็นคันนั้นคืออะไร
คนตาย
การนำผ้าขาวมาคลุมหน้าคนเป็นถือเป็นเรื่องอัปมงคลอย่างยิ่ง ยิ่งในโรงพยาบาลก็ยิ่งถือสาเรื่องนี้เป็นพิเศษ
แต่สิ่งที่เขาสนใจกลับไม่ใช่เรื่องนี้ หากเป็นคนสองคนที่เข็นรถคันนั้นเมื่อครู่ต่างหาก
แม้ทั้งสองคนจะสวมหน้ากากอนามัยจนทำให้ลู่จิ่วหยางมองเห็นหน้าตาไม่ชัดเจน
แต่ลู่จิ่วหยางสามารถมองเห็น “ปราณ” ได้
พลังหยางของบุรุษทั่วไป ไม่มีทางที่จะอ่อนแอถึงเพียงนี้อย่างแน่นอน