กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 เธอกระดูกพรุน ผมจะพาเธอไปตากแดด!
จิตใจของลู่จิ่วหยางจมดิ่งลง
เขาวางมือขวาลงบนขาของตนเองทันที ขณะที่ยกมือซ้ายขึ้นแล้วเปลี่ยนท่าทางด้วยความเร็วสูง!
การเคลื่อนไหวนั้นลื่นไหลเป็นธรรมชาติราวกับผ่านการฝึกฝนมานับหมื่นครั้ง
ผ่านไปไม่กี่วินาที ปลายนิ้วชี้และนิ้วกลางของมือซ้ายก็เริ่มมีแสงสีทองจาง ๆ ปรากฏขึ้น
ในตอนนั้นเอง
ลู่จิ่วหยางใช้นิ้วแทนพู่กัน ตวัดวาดลงบนฝ่ามือขวาที่แบออกของตนอย่างรวดเร็ว
ทุกที่ที่ปลายนิ้วผ่านไป ตราประทับยันต์สีชาดที่ดูลึกลับและมีแสงเรืองรองก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น!
“แสงสว่างส่องถึงที่ใด สิ่งชั่วร้ายทั้งมวลมิอาจกล้ำกราย; สลายเน่าเปื่อยของเจ้า คืนความกระจ่างใสแก่สิ่งนี้; ยันต์ตกวิญญาณสงบ โองการแห่งไท่เสวียน!”
เมื่อบทเคล็ดจบลง