เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 เป็นหนึ่งเหนือสามสำนักย่อย! ใครจักกล้าประลอง
"ศิษย์พี่เหอ ฉู่มู่ออกจากผาวายุกรรโชกแล้ว กำลังจะกลับไปยังสำนักย่อยหลิงเฟิงขอรับ"
"อืม ไปสำนักย่อยหลิงเฟิง" เหอข่ายหมิงกล่าว แล้วก้าวเท้าใหญ่เดินออกจากสำนักย่อยหมิงเหลย มุ่งหน้าไปยังสำนักย่อยหลิงเฟิง
"ไปกัน ไปสำนักย่อยหลิงเฟิง"
ดังนั้น ศิษย์สายในของสำนักย่อยหมิงเหลยยี่สิบกว่าคน จึงเดินตามเหอข่ายหมิงไปติดๆ ก้าวเท้าใหญ่ไปยังสำนักย่อยหลิงเฟิง
...
"เจตจำนงแห่งวายุสองส่วน ผาวายุกรรโชกไม่มีประโยชน์อันใดต่อข้าอีกต่อไปแล้ว" ฉู่มู่ก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่เบาสบาย ทั้งตัวคล้ายกำลังจะลอยละลิ่วไปตามสายลม ภายในใจเบิกบานยินดี
การยกระดับของเจตจำนงแห่งวายุ ทำให้เขารู้สึกว่าอากาศที่ไหลเวียนอยู่รอบกายล้วนเป็นสายลม ไม่ว่าจะรุนแรงหรือแผ่วเบา ล้วนให้ความรู้สึกคุ้นเคยสนิทสนม อดไม่ได้ที่จะใช้วิชาตัวเบา 'ท่องวายุ' ทั้งตัวลอยพ้นจากพื้นดิน ก้าวเดินไปไม่กี่ก้าว ก็คล้ายถูกสายลมพยุงตัวขึ้น เริงระบำและแปรเปลี่ยนไปตามสายลม
ก้าวเดินไปไกลถึงห้าถึงหกเมตร จึงค่อยลงสู่พื้น วิชาตัวเบาท่องวายุนี้ มีความสามารถในการเหินเวหาในระยะสั้นแล้ว
การฝึกฝนบนผาวายุกรรโชกเจ็ดวันในครั้งนี้ ทำให้ฉู่มู่มีความก้าวหน้าและผลลัพธ์อย่างชัดเจน