เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 สิทธิประโยชน์ของศิษย์สายใน
สำนักย่อยหลิงเฟิงเปรียบเสมือนหมู่บ้านที่สร้างขึ้นกลางขุนเขา มีหอเรือนตั้งเรียงรายกระจายตัวไปตามไหล่เขาอย่างไม่เป็นระเบียบนัก บางหลังสูงบางหลังต่ำลดหลั่นกันไป ระหว่างกลางยังมีหินระเกะระกะและต้นไม้ใบหญ้า ให้ทิวทัศน์ที่แปลกตาไม่เหมือนใคร
หอเรือนมักเป็นอาคารสองชั้น รูปทรงคล้ายคลึงกันแต่สีสันแตกต่างกันออกไป นานๆ ครั้งจะเห็นผู้คนเดินเข้าออกอยู่บ้าง
ฉู่มู่เดินตรงไปยังหอเรือนที่อยู่ด้านหน้าสุด ซึ่งนั่นก็คือที่ทำการของสำนักย่อยหลิงเฟิง
“เป็นเขา! เขาทะลวงสู่ขอบเขตปราณกระบี่ขั้นเจ็ดได้จริงๆ ด้วย! เหลือเชื่อ... เหลือเชื่อจริงๆ...” หลี่หยางซึ่งเพิ่งเดินออกจากที่ทำการได้ไม่ไกล มองเห็นฉู่มู่ที่กำลังเดินมุ่งหน้าไปยังที่ทำการพอดี ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มขมขื่นและส่ายหน้าเบาๆ ให้กับตนเอง