เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 - มีข้าหนุนหลัง อย่าได้กลัว
จูเก่อถิงเฟิงรู้สึกว่าจำเป็นต้องจับตาดูตาเฒ่าอวี๋ไป๋ผู้นี้ให้ดี
เพื่อไม่ให้ตนเองถูกอีกฝ่ายขายทอดตลาดโดยไม่รู้ตัว
เขารู้ดีว่าตนเองมีความสามารถล้ำเลิศ ทว่าเวลานี้เหล่าขุนนางผู้มีความรู้จากทั่วทุกแคว้นต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นี่
เขาจะประมาทไม่ได้เป็นอันขาด
ค่ำคืนนี้ จูเก่อถิงเฟิงต้องทนทุกข์อยู่กับความกังวลและความหวาดระแวงตลอดทั้งคืน
งานเลี้ยงวันเกิดของไท่เฟยนั้น ไทเฮาเป็นผู้จัดการดูแลด้วยตนเอง
ไท่เฟยเหมียวมีนิสัยชอบความหรูหราฟุ่มเฟือย ไม่เหมือนกับไทเฮาที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายสมถะ
ดังนั้นไท่เฟยจึงมีความไม่พอใจต่องานเลี้ยงวันเกิดในครั้งนี้อยู่หลายส่วน แต่ก็ไม่อาจแสดงอารมณ์ออกมาได้
เมื่อเห็นนางกำนัลยกน้ำชาเข้ามาถวาย นางจึงยกถ้วยชาขึ้นแล้วเอ่ยอย่างเหลืออด