กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 - หากจะกลับเจ้าก็กลับไปคนเดียวเถิด
เสิ่นชางยังคงมีท่าทางเหมือนเดิม สวมใส่ชุดนักบวช ที่คอคล้องลูกประคำไม้โพธิ์ สองมือพนมเข้าหากัน เดินสะลึมสะลือออกมาด้วยความง่วงงุน
"พี่ชาย เรียกข้ามีเรื่องอันใดหรือ?"
เฉียนซิงเจ๋อเห็นเขาแล้วก็ส่ายหน้าหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้ "ข้างนอกเขาร้องตะโกนฆ่าฟันกันสนั่น เจ้ายังมีอารมณ์นอนหลับอยู่อีกหรือ?"
เสิ่นชางตอบอย่างมีเหตุผล "มีพี่ชายอยู่ ย่อมปกป้องข้าให้ปลอดภัยได้อย่างแน่นอน หากแม้แต่พี่ชายยังไร้หนทางแก้ไข ข้าจะมากังวลไปก็เปล่าประโยชน์"
"อืม ฉลาดดีนี่!" เฉียนซิงเจ๋อพยักหน้ารับ พลางยิ้มเจ้าเล่ห์ "เข้ามานี่สิ"
เสิ่นชางเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย เฉียนซิงเจ๋อชี้มือไปยังจ้าวซื่ออันที่ถูกมัดติดอยู่กับเสาแล้วเอ่ยว่า