เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 - เร้าใจเหลือเกิน ข้าขอร่วมด้วย
ทุกคนนึกว่าเพียงแค่ตนเองเอ่ยคำขอโทษเรื่องราวก็จะผ่านพ้นไปได้ ใครจะรู้ว่าท่านเสนาธิการกลับบีบบังคับให้พวกเขาลุกขึ้นมาสู้ต่อ จึงจำต้องลุกขึ้นมาเป็นฝ่ายรองรับการถูกทุบตีแต่เพียงฝ่ายเดียวอีกครั้ง
เยียนเจี้ยงยืนดูอยู่ด้านข้างจนเลือดลมพลุ่งพล่าน กระโดดตัวลอยพุ่งเข้าร่วมวงในลานฝึกยุทธ์ทันที
"เร้าใจเหลือเกิน ท่านเสนาธิการ ข้าขอร่วมด้วย"
เสิ่นชางมองดูแล้ว ไม่อยากยอมน้อยหน้า จึงประนมมือทั้งสองข้างกล่าว
"อมิตาภพุทธ ญาติผู้พี่ ข้าจะมาช่วยท่านด้วยอีกแรง"
ทว่าคิดไม่ถึงว่ามองดูเหมือนจะง่ายดาย ทั้งสองคนเพิ่งจะเข้าร่วมการตะลุมบอนได้ไม่ทันไร ก็ถูกเตะกระเด็นลอยออกมาตามๆ กัน
พวกเขาทั้งสองคนไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเหล่าทหารหาญเหล่านี้ได้เลย