กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 - ข้ากลัวว่าดวงตาของนางจะเหนื่อยล้าจนบอดเสียก่อน
ฮูหยินเฉียนรู้สึกประหลาดใจที่อยู่ดีๆ ไท่เฟยเหมียวจะเอ่ยทักทายตนต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้
ในอดีตพวกนางสองคนไม่เคยสนิทสนมกันมาก่อน
เมื่อได้สติ นางจึงรีบตอบกลับด้วยความนอบน้อม
"ขอบพระทัยไท่เฟยที่เป็นห่วง หม่อมฉันรู้สึกเกรงใจยิ่งนัก"
เมื่อทั้งสองเริ่มสนทนากัน ฮ่องเต้ซู่จวงและไทเฮาต่างก็รู้สึกระแวดระวังภัยขึ้นมาพร้อมกัน
เพราะพวกนางรู้จักนิสัยของไท่เฟยเหมียวดีที่สุด รู้ว่าไท่เฟยเหมียวกำลังจะหาเรื่องสร้างปัญหา
เฉียนซิงเจ๋อยังคงนั่งจิบสุราอย่างสบายอารมณ์ คอยพูดคุยกับเยี่ยนเจี้ยงเป็นระยะ ราวกับไม่ได้สนใจบทสนทนาระหว่างฮูหยินเฉียนและไท่เฟยเหมียวเลยแม้แต่น้อย
ไท่เฟยเหมียวยกยิ้มมุมปาก แล้วเอ่ยต่อไป