เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 - ข้า วันนี้ขอตัดเกศาแทนศีรษะ
เหล่านางกำนัลข้างกายต่างเอ่ยปลอบประโลม
"ไท่เฟย จวนจ้าวได้จัดงานศพแล้ว ขอให้ท่านคลายความโศกเศร้าเถิด อย่าได้มีโทสะเพราะเรื่องนี้จนทำร้ายสุขภาพเลย"
ไม่ว่าเหล่านางกำนัลรอบกายจะเกลี้ยกล่อมอย่างไร ไท่เฟยเหมียวก็ยังคงไม่อาจสะกดกลั้นความโกรธนี้ลงได้
เมื่อหลายวันก่อน นางได้ยินคนเล่าว่า หินตาแมวคู่นั้นที่จวนโหวเคยมอบให้นาง แท้จริงแล้วคือของหมั้นหมายของตระกูลเฉียน
ยามที่ได้ยิน นางก็รู้สึกเสียหน้ายิ่งนัก และรู้สึกว่าตระกูลเฉียนไม่รู้จักกาลเทศะ
การนำเรื่องพรรค์นี้มาเปิดเผยต่อหน้าธารกำนัลก็ช่างเถิด ยังลากนางเข้าไปพัวพันด้วย
หากมิใช่เพราะนางไม่อยากให้เรื่องราวดูอัปลักษณ์จนเกินไป นางคงสั่งให้คนนำหินตาแมวคู่นั้นส่งคืนตระกูลเฉียนไปทันทีแล้ว
นางใช่ว่าจะไม่เคยพบเห็นของมีค่าสูงส่ง
ราวกับว่ามีใครอยากได้นักหนา