กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206 - ถือดีว่าตนเองเป็นสุนัขของจ้าวหลินงั้นหรือ
"อ๊าก" ซ่งหยางร้องโหยหวนไม่หยุด ตาค้างเหลือกขึ้นด้านบน แทบจะสลบไสลไปด้วยความเจ็บปวด
เฉียนซิงเจ๋อกะน้ำหนักได้อย่างพอเหมาะพอดี ยกเท้าขึ้นทันท่วงที แล้วก้มมองลงมาอย่างเหยียดหยาม
"เมื่อก่อน เจ้าบอกว่าข้าอาศัยบารมีความชอบของบรรพบุรุษจึงมีกินมีใช้อย่างสุขสบาย บัดนี้ข้าได้รับการแต่งตั้งจากฝ่าบาทให้เป็นแม่ทัพใหญ่ แล้วเจ้าเล่า เจ้าถือดีอันใดกัน"