เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198 - ค่ำคืนวสันต์หนึ่งเค่อค่าควรเมืองพันตำลึงทอง
เมื่อซูโหรวกลับถึงจวนโหว และเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ซูชิงป๋อฟัง ฮูหยินผู้เฒ่าที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานก็ตกใจจนมือสั่น ชาในถ้วยหกกระเซ็นออกมาทันที
ยิ่งคนเรามีอายุมากเท่าใด ก็ยิ่งกลัวความตายมากเท่านั้น
โดยเฉพาะคนอย่างฮูหยินผู้เฒ่าที่ยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อยาลูกกลอนจากหุบเขาโอสถมาบำรุงรักษาตัว
ฮูหยินผู้เฒ่ารีบหันไปสั่งซูชิงป๋อทันที
"รีบนำสินสอดของตระกูลซ่งส่งคืนกลับไป ส่งคืนให้ครบทุกชิ้น อย่าให้ขาดแม้แต่อย่างเดียว อย่าทิ้งช่องว่างให้ผู้อื่นนำไปครหาได้"
ทว่าซูชิงป๋อกลับนิ่งเงียบ
ดวงตาคู่นั้นที่ผ่านการแก่งแย่งในราชสำนักมาหลายปีกำลังใคร่ครวญบางสิ่ง
ซูโหรวกลับมาที่จวนโหวแล้ว หากเขายึดสินสอดเอาไว้ ก็เท่ากับได้สินสอดของตระกูลซ่งมาเปล่าๆ มิใช่หรือ