เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 - เหมาะสมกันดั่งกิ่งทองใบหยก
"สวรรค์ ตระกูลซ่งทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร ถึงกับเอาก้อนหินมาแทนสินสอด"
"ไม่มีปัญญาเอาสินสอดออกมาก็อย่าทำเป็นหน้าใหญ่ใจโต คราวนี้ขายหน้าจนหมดสิ้นแล้ว"
"ตระกูลซ่งช่างไร้ยางอายสิ้นดี"
"วันนี้ซ่งฉือกว่างอุตส่าห์ไปผูกมิตรกับขุนนางในราชสำนักตั้งมากมาย หากพวกเขาได้ยินพฤติกรรมของตระกูลซ่ง วันหน้าเห็นคนตระกูลซ่งคงต้องเดินเลี่ยงไปทางอื่นเป็นแน่"
ซ่งเซียวหันขวับไปมอง เห็นว่าในหีบหาบที่คว่ำอยู่บรรจุไปด้วยก้อนหินจริงๆ ก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง
จากนั้นก็เข้าใจเหตุผลในทันที ใบหน้าพลันเปลี่ยนสีจากแดงเป็นขาวสลับไปมา
ชาวบ้านต่างพากันชี้หน้าวิพากษ์วิจารณ์ เสียงหัวเราะเยาะและเสียงก่นด่าซัดกระหน่ำเข้าใส่เขาราวกับเกลียวคลื่น
ซ่งเซียวแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปให้พ้นๆ
เหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นนี้ เป็นดั่งฟางเส้นสุดท้ายที่กดทับจนอูฐล้มลง