กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 - ผู้ยอมจำนนรอด ผู้ฝ่าฝืนตาย!
ครั้งนี้ เนื่องจากเสียงเอะอะโวยวายที่ดังขึ้นกะทันหันด้านนอก เฉียนซิงเจ๋อจึงไม่ได้พัวพันนานนัก เขารีบจบศึกและปล่อยเจิ้งหลี่ไป
ดวงตาของเจิ้งหลี่ที่ซ่อนเร้นความรักเป็นประกายวาววับ นางหันกลับมาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง
"ศิษย์น้อง ด้านนอกเหตุใดจึงเสียงดังปานนี้ คล้ายกับมีคนบุกเข้ามาในค่ายทหาร"
เฉียนซิงเจ๋อผูกสายรัดเอวอย่างรวดเร็ว ก่อนไปได้เอ่ยปลอบโยนนางประโยคหนึ่ง
"อย่าร้อนใจ ข้าไปครู่เดียวเดี๋ยวมา"
เจิ้งหลี่ได้ยินดังนั้นจึงล้มตัวลงนอนอย่างวางใจ