กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 - เขาถึงกับไม่ตาย
ซูชิงป๋อได้ยินดังนั้นก็สบตากับฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลซู คิดในใจว่าหวังให้เป็นเช่นนั้นจริงๆ
หากยังไม่ถึงวินาทีสุดท้าย ผู้ใดก็พูดอันใดไม่ออก คนในครอบครัวต่างก็กินอาหารกันด้วยความรู้สึกที่ห่างเหิน
การผงาดขึ้นของจวนแม่ทัพ ทำให้ซูโหรวปรารถนาอย่างยิ่งที่จะให้ซ่งเซียวรีบโดดเด่นขึ้นมา มิเช่นนั้น นางจะยิ่งใช้ชีวิตยากลำบากมากขึ้น
จวนราชครู
เสียงที่โกรธเกรี้ยวของจ้าวซื่ออัน ดังขึ้นพร้อมกับถ้วยชาศิลาดลที่ถูกปาลงบนพื้น บ่าวไพร่ที่คอยปรนนิบัติอยู่ที่หน้าประตูต่างก็ก้มหน้า เงียบกริบราวกับจักจั่นในฤดูหนาว
"เขาถึงกับไม่ตาย"