กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 - คนต่อไปก็ถึงคราวท่านแล้ว
แต่ในเมื่อตนเองเอ่ยไปแล้วว่าจะถอยทัพ ย่อมไม่คิดจะอยู่ต่อ
จึงเอ่ยด้วยความโกรธเกรี้ยว "ดี พวกเจ้าไม่ไป ข้าไป หวังว่าทุกท่านจะรักษาตัวด้วย"
เขาประสานมือเอ่ยแฝงความนัย ส่งสัญญาณให้คนสนิทไปจูงม้า
เฉียนซิงเจ๋อไม่สนใจเขาอีก ลงจากม้าเริ่มทำความคุ้นเคยกับสถานการณ์
ยามนี้คนที่เฝ้าประตูเมืองส่วนใหญ่ล้วนเป็นราษฎรธรรมดา
ส่วนบนประตูเมือง เป็นกองทัพรักษาเมืองที่มีไม่ถึงหนึ่งหมื่นนาย ล้วนเผชิญหน้ากับกองทัพศัตรูอยู่บนกำแพงเมือง