กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 - ทายาทอ๋องรุ่ย
หัวหน้าใหญ่ก็ไม่มีข้อยกเว้น แบกดาบตามขึ้นไป
พี่น้องคนอื่นๆ ก็ไม่มีเวลามาสนใจดับไฟแล้ว พากันพุ่งออกไปคิดบัญชีกับอีกฝ่าย
พวกเขาเป็นถึงโจรเหลาหู่กั่งที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนหัวหดเชียวนะ เคยต้องมารับความโกรธเคืองที่ไร้ค่าเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน
ทุกคนในค่ายโจรถูกของเสียสาดรดจนสูญเสียสติสัมปชัญญะ
พุ่งลงจากเขา พอเห็นทัพม้าเหล็กที่ใช้เครื่องยิงหินอยู่ไม่ไกลก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ไม่พูดพร่ำทำเพลงถีบเครื่องยิงหินจนคว่ำ ทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกันในพริบตา
เสียงต่อสู้อันดุเดือดดังก้องไปทั่วป่าเขา
ทัพม้าเหล็กทำตามแผน สู้พลางถอยพลาง แสร้งทำเป็นสู้ไม่ได้ วิ่งหนีไปทางด้านหลัง