กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 - อยากไปก็ไปไม่ได้แล้ว
ฮูหยินซ่งเป็นคนกล้าคิดกล้าทำมาแต่ไหนแต่ไร
เมื่อมีนางกำนัลยกอ่างน้ำเดินผ่านอีกครั้ง นางก็ยื่นเท้าออกไปอย่างเด็ดขาด นางกำนัลสะดุดจนเกือบหกล้ม
น้ำสะอาดในอ่างสาดกระเซ็นออกไปครึ่งหนึ่ง ทำให้กระโปรงผ้าโปร่งของซ่งเยว่เปียกชุ่ม
สตรีร่างกายเปียกปอนนับเป็นเรื่องใหญ่ ย่อมไม่อาจให้บุรุษใดพบเห็นได้อย่างเด็ดขาด
ฮูหยินซ่งรีบกางแขนบังซ่งเยว่ไว้ทันที พร้อมกับเอ่ยตำหนิว่า
"เกิดเรื่องอันใดขึ้น ถึงกับไม่ระวังเช่นนี้"
นางกำนัลตกใจจนคอหด รีบคุกเข่าขอร้องอย่างรวดเร็ว "บ่าวสมควรตาย บ่าวรู้ความผิดแล้ว"