กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 - เสียใจก็สายไปแล้ว
ฮ่องเต้ซู่จวงหน้าแดงก่ำในทันที ทั้งเขินอายทั้งอยากดู
หลิวกูกูยิ่งดูยิ่งเบิกบานใจ
"ไอ้หยา ไอ้หยา ไอ้หยา..."
นางเอาแต่ร้องไอ้หยาไม่หยุดหย่อน แต่กลับอธิบายไม่ถูกว่าเพราะเหตุใด
ทว่าสายตาของนายบ่าวทั้งสองกลับซื่อสัตย์ยิ่งนัก จ้องมองเอวสอบที่แข็งแกร่งของเฉียนซิงเจ๋อ สะโพกที่มีพลัง และใบหน้าด้านข้างที่คมสันอย่างไม่วางตา...
สตรีที่อยู่ในที่นั้นไม่ได้มีเพียงหลิวกูกูและฮ่องเต้ซู่จวงเท่านั้น
ครอบครัวของขุนนางที่มาร่วมงาน มีสตรีที่ยังไม่ออกเรือนอยู่ไม่น้อย แต่ละคนใบหน้าแดงระเรื่อราวกับดอกโบตั๋นที่งดงาม