กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 - ลุ่มหลงจนโง่งมถึงเพียงนี้
เฉียนซิงเจ๋อเพียงส่งยิ้มบางๆ เขาหันหลังเดินออกไปต่อหน้านาง เพื่อหาเศษหินก้อนเล็กที่ค่อนข้างใสสักสองสามก้อน
ไป๋หลานหลานเห็นเขาหันหลังเดินออกไป ก็คิดว่าเขาไม่อยากบอกความจริงกับตนเอง จึงจะเดินหนีไป
นางวิ่งตามออกไป กลับพบว่าเขากำลังเลือกเก็บก้อนกรวดบนพื้นอย่างลวกๆ สองก้อน เขาออกแรงเพียงเล็กน้อย ก้อนหินก็แหลกละเอียดกลายเป็นทราย
จากนั้นเขาก็มอบมันให้นางพร้อมกับกล่าว "ลองใส่ลงไปสักหน่อยสิ"
"หินก็สามารถนำมาหลอมโอสถได้หรือ"