กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 - วันข้างหน้าอย่าได้เสียใจ
"เฮ้อ" ซูชิงป๋อยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ในใจของเขาละทิ้งความหวังที่มีต่อซูโหรวไปจนหมดสิ้น
"ช่างเถิด ทางเดินนี้เจ้าเป็นผู้เลือกเอง วันข้างหน้าก็อย่าได้เสียใจก็แล้วกัน"
ซูชิงป๋อกล่าวจบก็เดินจากไปอย่างผิดหวัง
เขาต้องรีบรวบรวมเงินทองให้ทัน เพื่อวันพรุ่งนี้จะได้นำเงินที่ติดค้างจวนแม่ทัพไปคืนให้ครบจำนวน
มิเช่นนั้นเมื่อตกลงปลงใจกับตระกูลซ่งแล้ว แต่ยังพัวพันกับจวนแม่ทัพไม่เลิกรา หน้าแก่ๆ ของเขาคงต้องอับอายจนไม่มีที่ให้มุดซ่อน