กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 - หม่อมฉันยินดีลองดู
ไทเฮามีปัญหาเรื่องดวงตาจึงไม่สะดวกนัก นางกำนัลกลุ่มหนึ่งรุมล้อมปรนนิบัติ ผ่านไปหนึ่งก้านธูปถึงจะจัดการแต่งกายเรียบร้อย เตรียมตัวออกจากวัง
ฮ่องเต้ซู่จวงยืนรออย่างอดทนอยู่หน้าตำหนักนอน จนกระทั่งไทเฮานั่งบนเกี้ยวถูกหามออกมา
"ท่านแม่" ฮ่องเต้ซู่จวงเป็นฝ่ายคำนับทักทายก่อน
ใบหน้าเงียบสงบของไทเฮาราบเรียบดุจน้ำนิ่ง การแต่งกายก็ไม่ได้หรูหรา ดวงตาทั้งสองข้างถูกปิดด้วยผ้าไหมสีขาวผูกไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นเพียงริมฝีปากที่ไร้สีเลือดฝาด
เมื่อเห็นนางเป็นเช่นนี้ หัวใจของฮ่องเต้ซู่จวงก็เจ็บปวดอย่างรุนแรง