กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 - ไป ไปที่รถม้า
ทิงเหอนั่งอยู่บนรถม้าเพื่อดูลาดเลาให้เจ้านายของตน
ได้ยินเสียงดังแว่วมาจากป่าท้อเป็นระยะ
ใบหน้าจิ้มลิ้มของนางแดงก่ำ แหงนหน้ามองพระจันทร์ครึ่งดวง
"วันคืนเช่นนี้เมื่อใดจะสิ้นสุดเสียที"
เจ้านายได้กินหรูอยู่สบายทุกวัน ปล่อยให้นางเอาแต่มองอยู่ข้างๆ ช่างรังแกกันเกินไปแล้ว
รออยู่ 1 ชั่วยามเต็มๆ เสียงจากทางป่าท้อจึงค่อยสงบลง
ร่างอรชรของซูเยียนสั่นเทาเล็กน้อย นอนซบอยู่ในอ้อมอกของเฉียนซิงเจ๋อ
เฉียนซิงเจ๋อจุมพิตที่หน้าผากของนางเบาๆ
"แม่หนูน้อย ถูกรังแกอีกแล้วใช่หรือไม่"