กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 - กวัดแกว่งกระบี่ตัดสายลม
คิดไม่ถึงว่า เขาทำเรื่องชั่วร้ายสารพัดเพื่อจ้าวหลิน สุดท้ายกลับต้องมาลงเอยเช่นนี้
ด้วยความรันทดใจ ซ่งฉือกว่างไม่ได้พูดสิ่งใดเพิ่มเติม เพียงแค่ทำความเคารพแบบขอไปที แล้วหันหลังเดินออกจากจวนราชครู
เขารู้ตัวเองดี หากต่อต้านจ้าวหลิน ก็ไม่ต่างจากการเอาไข่ไปกระทบหิน ไม่อาจเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ใดๆ ได้
ในเมื่อจ้าวหลินเกิดความระแวง หากไม่ทำเรื่องนี้ให้กระจ่าง เขาย่อมไม่รามือแน่นอน
หลังจากออกจากจวนราชครู เขาเดินเตร่ไปตามถนนราวกับศพเดินได้
เขาไม่รู้จะเอ่ยปากบอกภรรยาอย่างไร