กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 - บังเอิญพบซูเยียน
ท้องฟ้ามืดมิดราวกับน้ำหมึก จันทร์สีเงินแขวนตระหง่าน
ความหนาวเหน็บอันเงียบสงบสาดส่องลงบนถนนหินสีเขียว
เฉียนซิงเจ๋อเปลี่ยนเป็นชุดรัตติกาลเรียบร้อยแล้ว เขายกหน้าต่างขึ้นเตรียมจะแอบหลบหนีออกไป
ไม่คิดเลยว่าพอยื่นศีรษะออกไป ก็เห็นร่างของคนที่สวมชุดรัตติกาลเช่นเดียวกันพาดผ่านหลังคาไปอย่างรวดเร็ว
"ให้ตายสิ บังเอิญใส่ชุดเหมือนกันเสียได้"
เฉียนซิงเจ๋อมองไปยังทิศทางของร่างนั้น โชคดีที่ไม่ได้ไปทางเดียวกัน