ตอนที่ 13 ยามราตรีในนครมาร

ตอนที่ 13 ยามราตรีในนครมาร

ภายใต้คำเร่งเร้าของพ่อบ้าน อาหารก็ทำออกมาได้อย่างรวดเร็วเกินธรรมดา สิบกว่านาทีให้หลังก็มีพนักงานเสิร์ฟเข็นรถบริการเข้ามา

อาหารทีละจานถูกจัดวางลงบนโต๊ะอาหารที่รองรับคนได้ถึงสิบคน

ตำแหน่งโต๊ะอาหารอยู่ตรงกับหน้าต่างพอดี หากเลือกมุมที่เหมาะสมก็สามารถมองทะลุหน้าต่างเห็นวิวแม่น้ำด้านนอกได้โดยตรง

กินข้าวเสร็จ เซวียไป๋อวิ๋นก็เดินไปที่ห้องของตัวเอง พอล้มตัวลงบนเตียงขนาดสองเมตรก็นุ่มนิ่มมาก

นอนกลางวันงีบหนึ่ง รอกระทั่งช่วงบ่าย เซวียไป๋อวิ๋นก็เลือกชุดของบาเลนเซียกาออกมาชุดหนึ่ง

พอสวมใส่เสื้อผ้าสุดทันสมัยเข้าไป ก็รู้สึกได้ทันทีว่าตัวเองดูหนุ่มขึ้นมาก

บางที ตอนนี้ฉันก็ยังถือว่าเป็นคนหนุ่มคนหนึ่งได้กระมัง?