ตอนที่ 8 ความเงียบสงบ

ตอนที่ 8 ความเงียบสงบ

“พ่อคะ”

“หนูไม่ไปไม่ได้เหรอคะ หนูอยากนอนต่อ...”

เซวียเหยาเหยาทำท่าทางไม่ต่างจากเซวียไป๋อวิ๋นเมื่อสองวันก่อน เธอพลิกตัวหันหลังแล้วเอาผ้าห่มคลุมโปง ราวกับว่าถ้าทำเป็นมองไม่เห็นเซวียไป๋อวิ๋น เธอจะลุกขึ้นจากเตียงไม่ได้

“ไม่ได้ ลูกอยู่ห้องคนเดียวพ่อไม่วางใจ รีบลุกขึ้นเดี๋ยวนี้” เซวียไป๋อวิ๋นจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ ได้อย่างไร เขาคว้าผ้าห่มแล้วกระชากออกทันที

“ว้าย!” เมื่อขาดผ้าห่ม เซวียเหยาเหยาก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบที่พุ่งเข้าใส่กายในทันที เธอจึงจำใจต้องลืมตาแล้วลุกขึ้นนั่ง

“ไปล้างหน้าซะ จะได้ตื่นตัว” เซวียไป๋อวิ๋นหัวเราะอย่างนึกสนุก

ไอ้หนูเอ๊ย พ่อจะจัดการลูกไม่ได้เชียวหรือ?