เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 งานเต้นรำสุดเหวี่ยงที่ไม่ใช่ของคนเป็น
เกลือสีขาวร่วงกราวลงบนพื้นที่ว่างเปล่ากลางกระเป๋าเดินทาง ค่อยๆ วาดโครงร่างของสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างในขึ้นมาอย่างช้าๆ
ไม่นานนัก เกลือชั้นบางๆ ก็ถูกสิ่งที่มองไม่เห็นดูดกลืนเข้าไปจนหมด เผยให้เห็นรูปร่างที่แท้จริง
มันคือสัตว์ตัวหนึ่ง ไม่สิ... ถ้าจะให้ถูกคือซากสัตว์ต่างหาก เพราะหน้าท้องที่ปกคลุมด้วยเกลือไม่มีการกระเพื่อมขึ้นลงแม้แต่น้อย แม้แต่เลือดบนตัวก็ถูกความเย็นกัดกินจนแข็งตัวเป็นน้ำแข็งไปนานแล้ว
ฉู่ซวี่ชวนถามขึ้น "นี่ตัวอะไร"
"สิ่งมีชีวิตลี้ลับ" หานหยวนจิ้งตอบสั้นๆ กระชับได้ใจความ เขาไม่แม้แต่จะชายตามองซากสุนัขปีศาจข้างล่าง มืออีกข้างหมุนปิดฝาขวดเกลือศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นหนา แล้วเก็บกลับเข้าช่องลับบนเข็มขัดยุทธวิธีอย่างระมัดระวัง พร้อมตรวจเช็กกระดุมซ้ำอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าปิดสนิท
เย่หลินรีบวิ่งเข้าไปนั่งยองๆ ข้างกระเป๋าเดินทาง ใช้มือพลิกสำรวจซากสุนัขปีศาจอย่างไม่นึกรังเกียจ เขาแหวกดูรอยแผลฉกรรจ์ที่เนื้อหายไปกว่าครึ่ง
"มันโดนสัตว์นักล่าขนาดใหญ่ตัวอื่นฆ่าตายเหรอ"