เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 ออกจากสนามพลังกันเถอะ
เหล่าผู้เข้าสู่สนามพลังนั่งกอดเข่าอยู่หน้าเตาผิง บรรยากาศอบอุ่นของบ้านไม้ช่วยให้พวกเขาค่อยๆ คลายความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์เมื่อคืนลงได้บ้าง
ทว่าบรรยากาศภายในห้องยังคงเงียบสงัดจนน่าอึดอัด
"...เมื่อไหร่พวกเราจะได้กลับบ้านสักทีนะ"
เสียงสะอื้นไห้แผ่วเบาดังทำลายความเงียบ ชักนำให้ใครหลายคนพากันหลั่งน้ำตาออกมาอย่างเงียบเชียบ
กระนั้นทุกคนก็ยังคงกดเสียงให้เบาที่สุด ราวกับกลัวว่าหากส่งเสียงดังเกินไป จะไปดึงดูดตัวประหลาดน่าสยดสยองที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนให้เข้ามาหา
ทว่าเรื่องราวบนโลกมักไม่เป็นไปตามใจปรารถนาเสมอไป
เสียงซ่าๆ ที่ทั้งแหลมคมและน่ารำคาญดังขัดจังหวะบรรยากาศอันแสนเศร้าของทุกคน
มีคนหันไปมองตามต้นเสียง แต่กลับถูกแสงสว่างจ้าผิดปกติสาดเข้าตาจนพร่ามัว เขายกมือขยี้ตาทั้งที่น้ำตายังคลอเบ้า ก่อนจะเพ่งมองไปยังจุดนั้นอีกครั้ง
เขาเห็นหน้าจอทีวีที่กะพริบเส้นคลื่นสีขาวดำ ทว่าหูกลับได้ยินเสียงลมหวีดหวิว