เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 ดาวเคราะห์คล้ายโลกและหอคอยสีขาว
อินฉือไม่ได้มีท่าทีสติแตกเหมือนก่อนหน้านี้ เธอได้สติกลับมาชั่วขณะ แต่กลับดูห่อเหี่ยวไร้เรี่ยวแรง เธอกลืนน้ำลายลงคอ "ไม่... ฉันจำอะไรไม่ได้เลย ไม่รู้อะไรทั้งนั้น"
เธอยกสองมือกุมศีรษะ สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมาน "หลังจากฉันขึ้นยานหย่งจิ้นมา ฉันก็นอนอยู่ในแคปซูลจำศีลตลอด ไม่ได้เจอกัปตันตี๋อีกเลย"
"พอฉันกลับมามีความทรงจำอีกครั้ง ก็ตอนที่ถูกปัญญาประดิษฐ์ปลุกขึ้นมาโดยอัตโนมัติ" อินฉือเค้นสมองอย่างหนักเพื่อรื้อฟื้นภาพในส่วนลึกของความทรงจำ "เพราะยานหย่งจิ้นสูญเสียกัปตันไป ปัญญาประดิษฐ์เลยต้องปลุกลูกเรือสองคนขึ้นมาควบคุมสถานการณ์ ก็เลยปลุก——"
เสียงของอินฉือขาดหายไปอีกครั้ง
ดวงตาของเธอเบิกกว้างโพลง ราวกับมองเห็นภาพที่น่าสยดสยองอย่างยิ่ง
หานหยวนจิ้ง "ปลุกเธอกับฮั่วจือขึ้นมา"
ดวงตาของอินฉือยังคงเบิกกว้างค้าง ราวกับคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง "ใช่ ปลุกฉันกับฮั่วจือขึ้นมา"
ปัง! เสียงดังสนั่น
อินฉือดีดตัวผึงขึ้นมาจากมุมกำแพง ผมยาวที่สยายออกปกปิดใบหน้าของเธอไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย